Strona Główna > Posty > Prezbiterium – ściana centralna 1

Administrator tekstu:

IDMJP2

Data:

30 października 2018

Prezbiterium – ściana centralna 1


Mozaika znajdująca się na głównej ścianie prezbiterium składa się z trzech części.  W górnej części mozaiki widzimy postaci trzech Aniołów z wizytą u Abrahama i Sary. Scena przedstawia wydarzenie ze Starego Testamentu kiedy to Bóg objawia się Abrahamowi i Sarze pod dębami Mamre. Postaci Aniołów nawiązują do Trójcy Świętej. Bóg zstępuje i rozciąga nad ludźmi swoje życie, swoją komunię, dlatego skrzydło Ducha Świętego obejmuje bezpłodną dotąd Sarę. Życie należy do Boga. I też od Niego zależy. Dawanie życia nie jest kwestią ludzką ale Bożą. Postać Anioła w czerwonej szacie symbolizuje Boga Ojca. Jego oblicze zasłania skrzydło, ukazując jedynie oko (Bóg Ojciec jest dla człowieka najbardziej tajemniczą Osobą Trójcy Świętej). A co w ikonografii oznaczają skrzydła? Istoty które mają skrzydła posiadają wyższą jakość życia. To co nie pozwala ludziom widzieć Boga to właśnie Boża jakość, która jest absolutnie wyższa. Ta jakość ukrywa Go przed nami. Szata Boga Ojca jest koloru czerwonego, bo w czerwieni jest pamięć krwi, a krew, przypomina życie: „(…) życie ciała jest we krwi” (Kpł 17, 11). Życie zaś należy do Boga. Płaszcz Boga Ojca unosi wiatr ku dwóm pozostałym Osobom. Każdy ruch ma początek w Ojcu. Wszystko pochodzi od Ojca.

Centralną postacią obrazu jest Syn. Syn to Objawienie Boga Ojca. Dlatego widzimy Jego oblicze, choć pozostaje częściowo przykryte skrzydłem Ojca. Jezusa Chrystusa symbolizuje Anioł w czerwono-niebieskiej szacie. Elementy czerwieni na Jego tunice objawiają Bóstwo, niebieski kolor płaszcza – człowieczeństwo. Człowiek to jedyne stworzenie, które spogląda w niebo. Wszystkie inne stworzenia patrzą na ziemię. Dlatego kolor niebieski to kolor człowieka. Ta symbolika barw – choć w odwrotnej konfiguracji – powtórzy się jeszcze w mozaice Zesłania Ducha Świętego.

Syn jedną ręką wskazuje na ranę, ranę boku, drugą ręką wskazuje na Ojca, bo On przyszedł by dać nam poznać Ojca. Ojciec, błogosławi nam z nieba, wszelkim błogosławieństwem w Synu, dlatego Jego ręka błogosławi właśnie na ręce Syna. My nie otrzymujemy innego błogosławieństwa jak w Synu. Chrystus jest w drodze, wstępuje do Niebios. Na obrazie widzimy, że Jego szata poruszona jest w stronę Ojca. Z Kolei płaszcz Ducha Świętego, Anioła w białej szacie dzierżącego berło  władzy trynitarnej, zostaje poruszony w stronę Syna. Poprzez ten ruch, Duch Święty czyni nas synami w Synu a Syn przedstawia nam Ojca. Duch Święty gestem lewej dłoni odmawia modlitwę epiklezy, prośby skierowanej do Boga o błogosławieństwo i uświęcenie daru Abrahama (Ofiarowanie ma miejsce podczas każdej liturgii).